Over traag lezen

Een lezer schreef me dat ze De tussentijd in drie avonden las, maar er een maand over deed. Ik begrijp precies wat ze bedoelt. Sommige boeken lees je niet, je laat ze liggen tot je klaar bent om verder te gaan.

Ik wilde een boek schrijven dat traagheid toelaat. Korte hoofdstukken, veel wit, zinnen die stoppen voor ze te veel zeggen. Een e-reader met de helderheid laag, midden in de nacht.

Traag lezen is een vorm van aandacht. En aandacht is, uiteindelijk, waar het boek over gaat.